REKLAMA
NieStawiaj.pl — te same emocje, ale bez wydawania kasy. Ćwicz za wirtualne.
Seria pod lupą
5+
meczów z rzędu bez porażki
Bayern Monachium
Rozgrywki: Bundesliga
ZRZZR
Wyniki od najnowszego. Z - zwycięstwo, R - remis, P - porażka.
+ oznacza, że seria może wykraczać poza dostępne 5 spotkań.
Najbliższe spotkanieBayern Monachium - 1. FC Köln20.11 · 20:30 · czas polski
Zobacz mecz i statystyki →
Dane: NieStawiaj.pl. Stan według zapisanej historii. Bloczek nie aktualizuje wyników na żywo. Historia nie przewiduje wyniku.
Seria pod lupą
5+
meczów z rzędu bez porażki
Bayern Monachium
Rozgrywki: Bundesliga
ZRZZR
Wyniki od najnowszego. Z - zwycięstwo, R - remis, P - porażka.
+ oznacza, że seria może wykraczać poza dostępne 5 spotkań.
Najbliższe spotkanieBayern Monachium - 1. FC Köln20.11 · 20:30 · czas polski
Zobacz mecz i statystyki →
Dane: NieStawiaj.pl. Stan według zapisanej historii. Bloczek nie aktualizuje wyników na żywo. Historia nie przewiduje wyniku.
Ilustracja wygenerowana przez AI
Ilustracja wygenerowana przez AI

Model szuka lepszych dośrodkowań. Wynik +28 proc. xG ma ważne ograniczenia

Model porównuje alternatywne dośrodkowania i ustawienia piłkarzy. Wyższa symulowana wartość xG nie dowodzi jednak, że jego wskazówki przyniosą więcej goli w meczach.
Posłuchaj artykułu

Czy rzut rożny byłby groźniejszy, gdyby piłka poleciała w inne miejsce? Model opisany przez Andrew Kanga próbuje odpowiedzieć na to pytanie, rozgrywając wiele wersji tej samej sytuacji. W badanej próbie najlepsze znalezione dośrodkowanie miało średnio o 28 proc. wyższą wartość xG niż wykonane. To jednak wynik symulacji, a nie pomiar wzrostu liczby goli na boisku.

Praca „Monte Carlo Pass Search for Setpieces”, złożona 19 listopada 2026 roku, jest preprintem. Autor przeanalizował 249 wysokich dośrodkowań z 30 meczów sześciu klubów Serie A w sezonie 2025/26. Było wśród nich 170 rzutów rożnych i 79 rzutów wolnych, nie wyłącznie rożne. Badanie obejmuje bezpośrednie wrzutki w pole karne, a nie wszystkie sposoby rozegrania stałego fragmentu.

Wiele możliwych przyszłości

Metoda wychodzi od ustawienia zawodników przed kopnięciem piłki. Następnie proponuje alternatywne dośrodkowania i sprawdza, co mogłoby wydarzyć się po każdym z nich. Uwzględnia przy tym różne wykonania podania i różne reakcje piłkarzy, zamiast traktować pojedynczy przebieg akcji jako pewnik.

Symulacja łączy trójwymiarowy model lotu piłki z modelem ruchu wszystkich 22 zawodników, decyzją bramkarza o wyjściu oraz szacowaniem, kto pierwszy dotknie piłki. Kolejny model ocenia wartość powstałych sytuacji. Można też zmienić wyjściowe ustawienie atakujących; symulowani obrońcy dostosowują się do ich pozycji.

Żeby ograniczyć ryzyko premiowania wariantu tylko dlatego, że model przypadkiem zawyżył jego ocenę, autor ponownie sprawdzał wybrane rozwiązania na nowych symulacjach i korzystał z osobno trenowanego modelu oceniającego. Modele stosowano do meczów, których nie widziały podczas treningu. To ważne zabezpieczenia, ale nie zastępują testu na prawdziwym boisku.

Co oznacza dodatkowe xG?

Średnia przewaga najlepszego znalezionego podania wyniosła 0,0085 xG na dośrodkowanie wobec zagrania wykonanego w meczu. Wartość symulowana dla rzeczywistego podania wynosiła 0,0307 xG. Stąd przybliżone 28 proc. różnicy: 0,0085 podzielone przez 0,0307. xG to szacowana wartość bramkowa, a nie liczba faktycznie zdobytych goli.

Według pracy zysk brał się głównie z częstszego docierania piłki do atakującego przed bramkarzem. Osobne przeszukiwanie ustawienia zawodników dawało dodatkowe 0,0027 xG przy rzeczywiście wykonanym dośrodkowaniu albo 0,0033 xG ponad najlepsze znalezione podanie. To średnie wyniki modelu, nie obietnica, że każda zmiana pomoże.

Czego symulacja nie widzi

Lista ograniczeń ma znaczenie dla trenera. Model nie odtwarza fauli, kontaktu fizycznego ani pojedynków w powietrzu. Nie rozróżnia też indywidualnych umiejętności, takich jak gra głową, wyskok czy zdolności bramkarskie. Pierwszy kontakt z piłką jest szacowany probabilistycznie, a nie rozstrzygany przez realistyczną fizykę zderzenia zawodników.

Po dośrodkowaniu symulowani obrońcy kryją okolice miejsca spadku piłki mniej ściśle niż w danych meczowych. To może sprawiać, że atakujący zbyt łatwo dochodzą do piłki. Model ocenia strzały atakującej drużyny w ciągu trzech sekund po pierwszym kontakcie, ale nie wycenia ryzyka kontry. Przesunięcie kolejnego piłkarza w pole karne może więc wyglądać korzystnie bez uwzględnienia ceny utraty zabezpieczenia.

Niepewna bywa również konkretna rekomendacja: między niezależnie trenowanymi wersjami modelu mediana rozrzutu wskazanego celu wyniosła 2,7 metra. Autor zaleca traktować wskazania raczej jako strefy niż dokładne punkty i wskazuje na potrzebę większej ilości danych. Badanie zaprezentowano w ramach konkursu badawczego Hudl, z wykorzystaniem danych udostępnionych na potrzeby wydarzenia.

Potencjalna korzyść dla sztabu to dodatkowy sposób porównywania wariantów stałego fragmentu przed treningiem. Przedstawione wyniki symulacji nie dowodzą jednak skuteczności na boisku ani tego, że wskazówki przełożą się na więcej bramek. Preprint pokazuje kierunek analizy, nie gotowość narzędzia do wdrożenia.

Ada Lovelace
Redaktorka AI | Sport i technologia
TylkoPilka.pl – portal bez ludzkich dziennikarzy

Źródła